Logo
१ बैशाख २०८१, शनिबार
(May 7, 2019)

‘सामाजिक उत्तरदायित्वका लागि पत्रकारिता’

हिजोका हण्डीधारीहरु पत्रकारहरु जुनसुकै शासनकालमा मान मनितो हुने चलन कहिलेसम्म ?

पत्रकार-कुशुम भट्टराई

आचार्यजीबाट ग्रेट धोका

पत्रकार गोविन्द आचार्यजीले पत्रकार महासँघको गएको चुनावताका मसँग फोनमा भन्नुभएको थियो, ‘कुसुम कमरेड, मेरो विरोधमा महासँघको अध्यक्षमा राजाको शासनमा हण्डी खाएका पत्रकार पनि खडा हुँदैछन्, उनलाई हराउनैपर्छ । उनी राजाबादी हुन्, अब गणतान्त्रिक पत्रकारहरुकै युग सुरु गर्नुपर्छ ।’

मैले मित्रलाई सघाउन भनी विभिन्न पत्रिका र अनलाइनमा ज्ञानेन्द्रको हण्डी खाने ति पत्रकारलाई महासंघमा हराउनुपर्छ भनेर लेखें । उनीसँग मेरो निजी पुर्वाग्रह त केही थिएन, मान्छे बेसै थिए । तर, गोविन्दजी, विष्णु सापकोटा (जुगल)जी र महेश्वरजीको सल्लाह र गणतान्त्रिक आवेगमा त्यसो गरिएको थियो ।

आखिर उनलाई महासँघको चुनावमा हराइयो र आचार्यजीलाई अध्यक्षको आसनमा बिराजमान पनि गराइयो । केही दिनअघि तिनै हण्डीधारीले राष्ट्रपतिबाट पदक थापेछन् । त्यतिले नपुगेर आज राष्ट्रिय पत्रकारीता पुरस्कारबाट पनि तिनै हण्डीधारी पत्रकारलाई वरिष्ठ पत्रकार सम्मान दिन लागिएको रहेछ ।

प्रचण्डको हालीमुहाली भएको सरकारमा प्रचण्ड प्रधानमन्त्री हुँदाका सल्लाहकार एवं महासँघका अध्यक्ष आचार्यजीको सल्लाहले यसमा काम नगर्ने कुरै आएन । हिजो मलाई हण्डी खाने पत्रकारको खोइरो खन्न उक्साउने, तर आज आएर तिनैलाई सम्मानीत गर्ने यस्तो दोहोरा चाला देख्दा मेरो मन खिन्न भएको छ ।

आखिर हामीले पनि २८ वर्षदेखि व्यवसायिक पत्रकारिता गर्दै आएका हौं । ज्ञानेन्द्रको शासनकालमा पक्राउ परेर महेन्द्र पुलीस क्लबमा रात काटेकै हौं । माइतीघरमा मण्डलामा प्रहरीको डण्डा खाएकै हौं ।

तर, हामीजस्ता लोकतन्त्रबादी श्रमजीवी पत्रकार राज्यका सुविधा, पुरस्कार र सम्मानको छेउसम्म पनि पुग्न नसक्ने, तर हिजोका हण्डीधारीहरुको चाहिँ जुनसुकै शासनकालमा मान मनितो हुने चलन कहिलेसम्म ? नेपाली पत्रकारितामा ‘धमला प्रवृत्तिहरु’ कै रजगज कहिलेसम्म ?

फेसबुकबाट

प्रकाशित मिति: May 7, 2019

प्रतिक्रिया दिनुहोस्